குமுதம் வார இதழில் மாப்பிள்ளை ....

நன்றி குமுதம் 14/07/2010

கலர் தமிழா நீ ரெடியா...?

நன்றி புரட்சிவேந்தன்: 30/05/2010 & 15/06/2010

ஒரு தட்சணாமூர்த்தி கருணாநிதியான கதை .....

நன்றி புரட்சிவேந்தன்:  15/06/2010

கலைஞரை அரசியலுக்கு இழுத்துவந்த நீதி கட்சி ...

நன்றி புரட்சிவேந்தன்: 15/06/2010

குமுதம் வார இதழும் எனது எதிர் வினையும்

நன்றி குமுதம் : 09/06/2010

தினகதிர் வாரகதிர் இதழில் எனது பிரியமான சுவாச கனவு

நன்றி தினகதிர் வாரகதிர் 28/02/2010

பிரியமான சுவாச கனவிற்கு....!

உன் ஒவ்வொரு
அசைவும்
பசலையாய்
என் ஒவ்வொரு அணுவையும்
தின்று கொண்டிருக்கிறது ...

கல்லூரி கடைசி நாள்...
சிறு பிள்ளைக்கு
பஞ்சு மிட்டாய்
கொடுத்து ஏமாற்றுவதுபோல்,
நீ விட்டு சென்ற
உன் பார்வை ...

இன்றும் என்
கருவிழிகளுக்கு பின்னே
கர்ப்பத்தோடு...!

நீ நின்றயிடம்....
நீ ஐஸ்கிரீம் சாப்பிட்ட பார்லர்...
நீ சாப்பிட்டபின் இதழொத்தி
எறிந்த காகிதம்
விழுந்த குப்பைத்தொட்டி ...
ஒவ்வொரு இடத்தையும்
மனதால் மணந்து,
பார்வையால் வருடி...
அந்த சுகத்தில்
வாழ்ந்துக்கொண்டிருக்கிறேன்....!

பொய்யாக இருந்தாலும்
உன்னுடன் வாழும்
அந்த நிமிடங்கள் ...

வேதனையாக இருந்தாலும்
இன்பமாக உணர்கிறேன்...

நீ காதலித்தாயா...?
நான் சுவாசித்தேன்...!

எனக்காகவே நீ
வாழ்வதாய்
இன்றும் நம்பிகொண்டிருக்கும்
என்னை
காலம் ஒரு நாள்
ஏளனம் செய்யலாம் ...

எங்கேனும்,
எப்பொழுதாவது
என் முன்னே தோன்றி
என் சுவாச கனவுகளை
கலைத்து விடாதே ...

சுகமான உன் நினைவுகளுடன்
கடைசி வரை
உறங்கிட வரம் தா ,
தேவதையே ....!

தினகதிர் வாரகதிரில் சீதைகள் தயார்...!

நன்றி தினகதிர் வாரகதிர் 14/03/2010


 

சீதைகள் தயார்...!

கத்து வட்டிக்காரனிடம்
கடன் பட்டவனைப்போல்
நிலை தடுமாறி
துடிக்கிறது இதயம்
நீ நடந்து சென்ற பாதையில்....

உன் பார்வை
தீண்டும் கணங்களில்
மின்சார தகன மேடையில்
வைக்க பட்டவனைப்போல்
செயலற்று கிடக்கிறேன்...

உன் சங்கு கழுத்தை
திருப்பி
புன்னகை பூவை
மலர விட்டு போகும்
உன் வாசம்
என்னை கட்டி இழுத்து
போகும்
உன் பின்னே ...

இதெல்லாம்
நீ விடலையாய் இரவல் வாங்கி
மயக்க நினைத்த
கவிதை வரிகள் தான்...

இதெல்லாம் வேண்டாம்
இராவணனே...!
வரதட்சணை கம்பிகளை
உடைத்து இந்த
முதிர் கன்னியை
காலமெல்லாம் காதலில்
மூழ்கடிப்பேன்
என்று ஒத்தை வரி
சொல் போதும்...

உன்னுடன் வனவாசம்
என்றாலும் உவப்புடன்
ஓடி வர இங்கே
சீதைகள் தயார்...!

பசியோடு பட்டங்கள்...!

பசியோடு பட்டங்கள்...!

கருமேகங்கள் ஓன்று கூடி
அழுது கொண்டிருந்தன...

வற்றிய மார்பில்
பச்சிளங் சிசுவை
அணைத்தபடி,
இரத்தத்தை பாலாக்க,
ஒரு துளி இரத்தத்திற்காக
சிக்னலில் ஒவ்வொரு வாகனமாக
அலைந்துக் கொண்டிருந்தாள்
அந்த பிச்சைக்காரி...!

நனையாமல் இருக்க
கோப்புகளுடன் சேர்த்து
பட்டங்களை மார்போடு
அணைத்துக்கொண்டேன் …!

அந்த பச்சிளங் குழந்தையைப்போல் ,
மார்போடு ஓட்டிக் கொண்டது
பட்டம்..!

இடுகாட்டில் காத்திருப்பேன்..!

இடுகாட்டில் காத்திருப்பேன்..!

என்னைக் கொண்டே
என் மூளை
செல்களுக்குள்
உன் பெயரை
பச்சை குத்திக்கொண்டவளே...!

உன்னுள் கரைந்து
உன் காதலில் நான்
தாய்மை அடைந்தேன்!

என் மனம்
உன்னால் குப்பையாய் போனதால் ,
நீ தீண்டி குப்பையில்
போட்டவைகள் எல்லாம்
பொக்கிசமாய் என் அறையில்..!

சிவந்து சிரிக்கும்
முற்றத்து ரோஜா...

தாவி ஓடும்
கொல்லைப்புற அணில் குட்டி ..

ஒவ்வொரு நிகழ்வும்
நொடிக்கொருதரம்
உன் நினைவுகளை
என்னுள் புதுப்பித்துக்கொண்டே
இருக்கிறது …!

எல்லா பெண்களையும்
போல் தானே நான் ,
என்னிடம் புதுமையாய்
எதை கண்டாய்
என ஏளனமாய் கேட்டாய் ...

பிரியமே..!
என்னை உன்னில்
மட்டும் தானே காண முடிகிறது...?

வாழும் போது ஒருவராய்
வாழும் நாம்..
மரிக்கும் போது மட்டும்
நான் சிறிது
முந்திக்கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன் ...

உனக்கு முன்
நான் மரித்து,
மக்கி, மண்ணாகி
உன்னை மலர்ப்போல்
தாங்க,
இடுகாட்டில் காத்திருப்பேன்... !

வாழ்க்கை நாடகம்...!

வாழ்க்கை நாடகம்...!

நாடகம் நடக்கிறது
இயக்குனர் யாரென்று தெரியாமலே...!

முகத்திற்கு முன்னே
பணக்கட்டுகள் ...
பிடித்திட ஓடிக்கொண்டே
இருக்கிறேன் ....

என் தோளின் மீது
ஒருவன் அமர்ந்துகொண்டு
என் முன்னே பணத்தை
கட்டி தொங்கவிட்டு
வேடிக்கை பார்க்கிறான்
என்பதை அறியாமலே...

பொருளே பிரதானமான
பொருளாதார உலகில்
உறவுகள் விலை பொருளாய்...

தகனம் கூட தனமில்லையேல்
தாழ்வாரத்தில் அழுகும், உடல்..!

சேர்த்து வைத்த
பணம் எல்லாம்
வெறும் காகிதம் என்று தெரியவரும்
முதுமையில்....

நல் உறவுகளை
இளமையில் சேர்த்து
வைக்காததால்,

பணத்தை துரத்தும்
வாழ்க்கை பயணத்தில்
தொலைத்து விட்ட உறவுகளை
முதுமையில் தேடி திரிந்து
பலனில்லை...!

மனிதா...!
வாழ பணம் தேவை!

ஆனால்,
பணத்திற்காய்
பொய் வேஷம் கட்டுவதை
கலைந்து ஏறி...!

வாழ்க்கை நாடகம்
காலமெல்லாம் இனிக்கும்!

குமுதம் வார இதழில் எனது பயணம்...

நன்றி குமுதம் 07/04/2010

பயணம்

சந்தோசமாய் காரில் குடும்பத்துடன் ஊட்டிக்கு சுற்றுலா புறப்பட்ட வசந்திக்கு சரவணனின் நடவடிக்கை எரிச்சலை தந்தது.
டிரைவருடன் வழியெங்கும் சகஜமாக சிரித்து, சிரித்து பேசியபடியே வந்தவன் ஓட்டலில் தங்களுடனே உணவருந்த வைத்தான். ஹைலைட்டாக டிரைவருக்கும் சேர்த்து ஓட்டலில் ரூம்போட்டபோது பொங்கி விட்டாள் வசந்தி.

"என்னங்க இது? டிரைவரையும் சரி சமமா நம்மோட சாப்பிட வைத்துக்கொண்டு..?"

" நம்ம குடும்பத்தோட உயிரையே டிரைவர் கைல கொடுத்துவிட்டு நாம சந்தோசமா பயணிக்கிறோம். அப்போ அவரை சரி சமமா நடத்தினால் என்ன தப்பு?"

"அதில்லைங்க. டிரைவரோட பேசிக்கொண்டே வர்றீங்க..."

" நாம பேசிக்கொண்டே வந்தால் டிரைவரால தூங்க முடியாது. அதனால இரவுல நாம பாதுகாப்பா பயணம் செய்யலாம். அவங்களும் மனிதர்கள் தான். நம்மளோட இப்படிப் டிரைவரா வரும்போது, நாம குடும்பத்தோட இப்படி போக முடியலியேன்னு அவங்க மனசுல ஏக்கம் வரலாம். அதுல கவனம் சிதறினால் நமக்கு தானே ஆபத்து? என்ன சொல்ற வசந்தி"

"சரிங்க. நாளைக்கு டிரைவர் அண்ணாவோட எங்க பாகிறோம்?"

சரவணன் சிரிக்க, வசந்தி வெட்கத்தில் அவன் தோளில் ஐக்கியமானாள்.

குமுதம் வார இதழும் எனது பணமும்..

நன்றி குமுதம் 24th Feb 2010

ஒரு வார்த்தையில்.... தினமலர் வாரமலர்

ஒரு வார்த்தையில்....





* உதட்டு சூட்டில்
அருகாமையை உணரும்
சிசுவாய்
காத்துக் கிடக்கிறேன்
உன் கொலுசொலிக்காக...

* ஆர்கானிக் விஷமாய்
உன் பார்வை என்னை
சிறுக சிறுக
அரித்துக்கொண்டிருக்கிறது!

* பசித்திடும் போது கூட,
நீ என்ன சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பாய்
என்ற எண்ணமே
மேலோங்குகிறது!

* உன் வீட்டு
திரைச் சீலை
காற்றுக்கு விலகும்
போதெல்லாம்
தாயை தேடும் மழலையாய்
ஆடும் என் மனம்...
ஏமாற்றத்தில்
வெளிவந்து விழுந்த
வழித்த எச்சில் இலையை
கண்ட தெரு நாயாய்
சுருங்கி போகிறது!

* உன்னை ஸ்பரிசித்த
சுவாச காற்றை
ஸ்பரிசிக்க...
நீ நடந்து போன
பாதையில் தேடி அலைகிறேன்!

* பத்து முறை எழுதியும்
பத்தாவது கூட தேறாத
நான்...
உன் பார்வை என் இதயத்தில்
உண்டாக்கிய பூகம்பத்தால்
தலையில் இரண்டு
கொம்பு முளைத்து
சுனாமியாய் சுற்றித் திரிகிறேன்!


* இதெல்லாம்,
முக்குத் தெரு,
குட்டிச் சுவற்றில்
கும்பலாய் அமர்ந்திருந்தவர்களுக்கு
மத்தியில்...
என்னை, உன் பார்வை
குறிப்பாய்
தீண்டிப்போன கணத்தில்
இருந்தது தான்!

* என்னவளே...
என்னுள் நிகழ்ந்த
மாற்றங்கள்
உன்னுள்ளும் நிகழ்ந்தனவா?

* ஒரு வார்த்தையில்
உள்ளத்தை சொல்லிவிடு...
* இல்லை என்ற
வார்த்தை மட்டும்
நமக்கு வேண்டாமே!

நன்றி: தினமலர் வாரமலர் - 28/02/2010

கழற்றி எறிந்த முகங்கள்....! [ உரையாடல் போட்டிக்கவிதை]

கழற்றி எறிந்த முகங்கள்....!

பகலின் எச்சங்கள்
இரவை தின்றுக்கொண்டிருக்கின்றன.. !

வெற்றி களிப்புகள்...
குற்ற உணர்ச்சிகள் ...
காரி உமிழப்பட்ட
எச்சில் துளிகள் ஈரமாய் ...

எண் ஜானின்
ஒரு ஜான் எஜமான்
கட்டளையிடுவதால் ...

தன்மானத்தில்
பட்ட எச்சில் துளிகளை,
வழித்து எறிந்துவிட்டு
அடுத்த பொழுதை
எதிர்கொள்ள
புதிதாய்...

கூச்சல்கள்...
கதறல்கள்...
கெஞ்சல்கள்...
அதிகார சத்தங்களின் முன்
கறைந்து போகிறது...!

எளியவனும்
வலியவனாவான்
தன்னைவிட
எளியவன் சிக்க...!

உடல் வளர்க்க
சூடிய பொய் முகங்கள்
இரவில் மெய் முகத்தை
ஏளனம் பேசும்...!

இயலாமை
கண்ணீர் ஓலங்களை
புணர்ந்து பொய் முகங்களை
அறையெங்கும் பிணங்களாய்
கழற்றி போட்டிருக்கும் ...!

கண்ணீர் துளிகள் மட்டுமில்லை ...
வேதாந்தமும் சுகமாய்
உணர்த்தப்படும் ...
எதை கொண்டுவந்தாய்
இழப்பதற்கு ....?

[ உரையாடல் போட்டிக்கவிதை]

திருக்கல்யாணம்..!

திருக்கல்யாணம்..!

ஆலயங்களில்
திருக்கல்யாணம்
வருட, வருடம்
தவறாமல் நடக்கிறது...

தவறாமல்,
தாமாகவோ ...
கட்டாயத்தாலோ ...
எல்லா
முதிர் கன்னிகளும்
கலந்து கொள்கின்றனர் ...
தனக்கும் திருமணம்
நடக்க வேண்டும் என்று..!

ஆனால்,
யாரும் நினைவு கூறுவதில்லை ...
தான் கும்பிடும்
கடவுளுக்கு
திருமண சடங்கை
உருவாக்கியவன் ,
வரதட்சணை முறையை
மட்டும் அங்கு
புகுத்தாதலால் தான் ....

திருக்கல்யாணம்
வருட, வருடம்
தவறாமல் நடக்கிறது...!

மூன்றாவது செவி ...!

மூன்றாவது செவி ...!

படுக்கையில் கூட 
இரண்டாவது மனைவியாய்
அருகாமை,
தவிர்க்க முடியவில்லை...!

எப்பொழுதும் உடனிருந்து 
கட்டளையிடும் 
எஜமானனாய் ...!

குனிந்து பெருக்கும்
எதிர் வீட்டு பெண்ணின் 
கலைந்த ஆடைகளுக்கு 
இடையே,
தவிர்க்க, தவிர்க்க 
அனிச்சையாய் போகும் 
கண்களைப்போல்...
இடைஞ்சலாய் உணர்ந்தாலும் 
தவிர்க்க முடியவில்லை...!

சண்டை போடாத 
மனைவியை அடைந்தவன் போல்,
 வாழ்க்கை   சுவராஸ்யம்
இழந்து போகிறது...!

சினுங்கா அலைபேசி 
காதலி இல்லாமல் 
கடற்கரை மணலில் 
தனிமையில் காத்திருத்தல் போல்...!  

நடந்து போன பாதையில்....!

நடந்து போன பாதையில்....!

ஒன்பது கிரகங்கள்,
சில கட்டங்கள்,
சிலரது பிழைப்புகள்..!

மனித கழிவை 
மனிதனே அள்ள
மாந்தர்களின் அரசியல் ...!

காவித்துணிகள்
அதில் சில
காக்கி உடைகள் ...
காக்கி உடைகள் 
அதில் சில 
கையேந்தி பிச்சைக்காரர்கள் ...!

சரிநிகர் உயிர்கள் 
பாலினத்தால்      
பலகீனப்படுத்தப்பட்டு
தன் உரிமைக்காக
33 சதவீதமாவது தா ..
என கெஞ்ச வைக்கும்
முட சமூகம்...!

சமூக விலங்குகள் 
நடந்து போன 
பாதையெங்கும் 
முகங்கள் சிதறிகிடக்கிறது ...
அத்தனையும் போலியாய் ....!

உண்மை முகம் தேடி 
தோற்று 
என் அறையுள் நுழைந்தேன் ...
அங்கே சில முகங்கள் 
சூடி எறியப்பட்டு ...! 

பிளாஸ்டிக் உயிர்கள்...!

பிளாஸ்டிக் உயிர்கள்...!

பிளாஸ்டிக் பூக்கள்
என்று தெரியாமல்
கண்ணாடி கதவுகளுக்குப்பின்
காதலுடன் கலர் கலராய்
பட்டாம்பூச்சிகள்…...

மகரந்த சேர்க்கை
செயற்கையாய் போனதால்
தானும்
பிளாஸ்டிக் பட்டாம்பூச்சியாய்
மாறவேண்டிய கட்டாயத்தில்
பட்டாம்பூச்சிகள்...

அறையெங்கும்
பிணங்கள் ...
அத்தனையும் உயிரோடு...!

குளிர்சாதன அறையுள்
அழகாய் பிளாஸ்டிக் மலர்கள்
அதன்மேல்
பிளாஸ்டிக் பட்டாம்பூச்சிகள்
அழகாய் சொருகப்பட்டு ...!

பஞ்சு நாற்காலியில்
அமர்ந்து மனித இயந்திரம்
இரசித்துக்கொண்டிருந்தது ...

தனக்கு தரப்பட்ட
இரண்டு நிமிட
இடைவேளையுள் ....!

நானும், கலைமகள் மாத இதழும் - கல்லுக்குள் ஈரம் தேடும் நெஞ்சங்கள் ....

கலைமகள் - செப்டம்பர் ,1993 இதழில் வெளியான எனது கதை

கந்தக தீபாவளி ...!

கந்தக தீபாவளி ...!

பட்டாசு வெடித்து
தீபாவளி கொண்டாடுங்கள்...!

பட்டாசு சத்தம்
கந்தக பிஞ்சுக்களின்
கால் வயிற்று கஞ்சி...!

கந்தக கிடங்கில்
கருகிய மொட்டுக்களின்
பச்சை இரத்த வாசம்...

மகரந்த கனவுடன்
மொட்டோடு கருகிய
எதிர்கால....
மருத்துவர்...!
பொறியாளர்...!
விஞ்ஞானி ....!

கந்தக குளத்தில்
தன் சந்ததியாவது
மலரும் என்ற நம்பிக்கையில்,
பல செடிகள்
தலைமுறை,
தலைமுறையாய்.....
மலடாய்...!

விடிந்தால்
தீபாவளி....
எங்களுக்கும் தான்....!

கந்தகம் வெடித்து
சிதறும் சத்தத்தில்
எங்கள்
வயிறு சிரிக்கும்...!

கங்கா ஸ்நானம்
செய்யாவிட்டாலும்
கங்கைக்கு ஒன்றும்
பாதகமில்லை....

பட்டாசு சத்தம்
உங்களுக்கு வேடிக்கை...!
எங்களுக்கு
கால் வயிற்று கஞ்சி...!